14 November 2004

V574 Puppis

IAUC 8443 meldt de ontdekking van een vrij heldere nova in Puppis door Akihiko Tago, Tsuyama, Okayama-ken, Japan (op twee T-Max 400 opnamen gemaakt met een Pentax 67 camera op 20.672 November), en Yukio Sakurai, Mito, Ibaragi-ken, Japan (op 2 CCD opnamen met een Fuji Fine Pix S2 camera + Nikon 180mm f/2.8 lens op 20.812 November).

Beide ontdekkers rapporteerden een helderheid rond magnitude 7.5. De nova bevindt zich op de volgende positie:
R.A. 7h 41m 53.56s, Decl. -27o 06'38.3" (J2000.0).
De Digitized Sky Survey laat op deze positie een sterretje van magnitude 18 zien.

De nova is gemakkelijk te vinden op ruim 1 graad ten noorden van 1 en 3 Puppis (zie nevenstaande zoekkaart van 4x4.5 graden). Deze twee laatste sterren staan vrijwel in het verlengde van ε en η Canis Maioris.

Helaas is dit voor Nederlandse waarnemers een ongunstige positie zo ter hoogte van de onderkant van de Grote Hond, maar de nova is rond de meridiaanpassage wel te zien (momenteel rond 3h UT), op zo'n 10 graden hoogte boven de zuidelijke horizon.

Volgens IAUC 8445 is aan deze ster nu de definitieve aanduiding V574 Puppis toegekend.

Een voorlopige d-kaart met vergelijkingssterren is verkrijgbaar op de AAVSO site.



Op de ochtend van 24 November 2004 werd door Henk Munsterman een foto gemaakt met een Celestron C14 f/7 en ST-9E CCD camera.
Er werd om 2h32m UT 1 minuut belicht. Het beeldveld is 14.1 x 14.1 boogminuten. De waarnemingsomstandigheden waren moeilijk. De nova kwam amper boven de rand van de sterrenwacht uit, door de geringe hoogte (minder dan 10 graden) boven de horizon. En verder stond er een bijna volle maan boven de westelijke horizon.

Op dezelfde ochtend werd even na 4h UT (Nov. 24.17 UT) de nova ook visueel waargenomen door Reinder Bouma en Edwin van Dijk. Zij schatten de helderheid op resp. magnitude 8.7 en 8.6. Het lijkt er dus op dat deze nova redelijk snel aan het verzwakken is; dit wordt bevestigd door waarnemingen gepubliceerd in IAUC 8445.